Αυτό που αποκόμισα προσωπικά είναι ότι όταν κάνεις μία φορά meth έχεις πάρει το τρένο χωρίς επιστροφή για την κόλαση. Σε σύντομο χρονικό διάστημα θα βγάλεις πληγές στο πρόσωπο και μετά θα αρχίσεις να κάνεις πεζοδρόμιο και να δέρνεις τη μάνα σου.
Εντάξει, καλές είναι. Πολύ επαγγελματική δουλειά, έντονα θριλλερική ατμόσφαιρα αλλά φαίνεται ότι έχουν γίνει διεκπαιρεωτικά.
Εξαιρετικές είναι οι διαφημίσεις του Λόττο! (Πετάει ο γάιδαρος;)
Από την άλλη βέβαια, αν σκεφτείς ποιοι είναι πίσω από όλες αυτές τις οργανώσεις (εκκλησίες, υπουργεία, μαμάδες κλπ.) τότε ναι, είναι όντως πολύ καλή δουλειά.
Όμως δράττομαι της ευκαιρίας αγαπητοί φίλοι να θέσω έναν καίριο προβληματισμό. Είδαμε και τα τελευταία γεγονότα με τη νεολαία και το συμπέρασμα είναι ένα. Όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, υπάρχει χάσμα γενεών. Όσο κι αν νοιώθουμε νέοι, απέχουμε πολύ από την τωρινή νέα γενιά. Οι έφηβοι έχουν τους δικούς τους κώδικες (κλισέ, το ξέρω). Μπορεί λοιπόν αυτές οι διαφημίσεις να θυμίζουν το "Ρέκβιεμ για ένα όνειρο" του Αρονόφσκι αλλά μην ξεχνάμε ότι έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε. Η γλώσσα αυτή τώρα πια είναι παρωχημένη. Σε μας μπορεί να αρέσει (γιατί αντιπαραβάλλουμε γελοίες ηθικοπλαστικές διαφημίσεις που βλέπαμε παλιά) αλλά δεν νομίζω ότι μπορεί να συγκινήσει ιδιαίτερα έναν έφηβο, στον οποίο και υποτίθεται ότι απευθύνεται.
@Πρωτονατόριε, συμφωνώ μαζί σου εξ αρχής. Μια διαφημιστική καμπάνια, σε οποιοδήποτε πρόβλημα και αν αφορά, αποτελεί κυρίως το ψυχολογικό άλλοθι της κοινωνίας, το "χάπι" της ότι κάτι έκανε για αυτό. Και αν το δούμε ακόμη πιο τραβηγμένα, τότε όσο πιο "πετυχημένη" είναι μια διαφημιστική εκστρατεία τόσο μεγαλύτερο είναι και αυτό το άλλοθι. Αφού δεν μπορεί δηλαδή (και κυρίως δεν θέλεί) να το εξαλείψει, ρίχνει στάχτη στα μάτια. Είτε αυτό είναι διαφημίσεις, είτε είναι έρανοι, είτε η Unisef, είτε τηλεμαραθώνιοι αγάπης, είτε η greenpeace...
Τώρα για την επικοινωνιακή γλώσσα που λές ναι, δυστυχώς, η πραγματικότητα που οι νέοι πια από πολύ νωρίς γνωρίζουν είναι πολύ πιο μακριά από την όποια σκηνοθετική μυθοπλασία μιας διαφήμισης με αποτέλεσμα να μην τους συγκινεί και να μην τους αγγίζει. Μάλλον θα συμφωνήσω μαζί σου πως χρειάζονται να "ευφερεθούν" νέοι κώδικες. Ή τελικά να αποδεχτούμε ότι η πραγματικότητα έχει γίνει τόσο σκληρή και απτή σε όλους που δεν μπορεί πια να την φτάσει καμιά σκηνοθετική προσέγγιση.
Anonymous:: Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη. Unknown:: Η Μυρτώ είναι η άρρωστη αδερφή του Ζουγανέλη ρε σεις! g for george:: Πραγματικά πολύ καλό. Σε ταξιδεύει, όπως ο Σέιγκαν, που τον έβλεπα μικρός. Tertuliano Máximo Afonso:: Φτάσαμε τελικά τις 300 αναρτήσεις; Χωρίς να έχω ενεργό προφίλ στο facebook νομίζω όμως ότι μας έφαγε... Μυστικό Μονοπάτι:: YΠΕΡΟΧΟ... απλά!!!"Μυστικά" φιλιά!!! BushidoCougar:: Fovero! xD Zpi:: χαρά στο κουράγιο τους. Τρομερή δουλειά...! Tertuliano Máximo Afonso:: Τέλειο!!! Nathalie:: Δεν έχω δει την ταινία αλλά το βίντεο μου άρεσε πολύ. Καλώς σας ξαναβρήκα Tertuliano! Tertuliano Máximo Afonso:: Από όσο θυμάμαι όταν είχε βγει η ταινία είχα διαβάσει αρκετά αρνητικά σχόλια για αυτήν. Δεν την έχω ...
Banners για τα Blog σας
ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΕΤΕ ΣΤΟ BLOG:
Αφήστε το mail σας σε ένα σχόλιο ή στείλτε ένα mail με θέμα "Video diary" στο nasos_a@yahoo.gr
2 σχόλια:
Αυτό που αποκόμισα προσωπικά είναι ότι όταν κάνεις μία φορά meth έχεις πάρει το τρένο χωρίς επιστροφή για την κόλαση. Σε σύντομο χρονικό διάστημα θα βγάλεις πληγές στο πρόσωπο και μετά θα αρχίσεις να κάνεις πεζοδρόμιο και να δέρνεις τη μάνα σου.
Εντάξει, καλές είναι. Πολύ επαγγελματική δουλειά, έντονα θριλλερική ατμόσφαιρα αλλά φαίνεται ότι έχουν γίνει διεκπαιρεωτικά.
Εξαιρετικές είναι οι διαφημίσεις του Λόττο! (Πετάει ο γάιδαρος;)
Από την άλλη βέβαια, αν σκεφτείς ποιοι είναι πίσω από όλες αυτές τις οργανώσεις (εκκλησίες, υπουργεία, μαμάδες κλπ.) τότε ναι, είναι όντως πολύ καλή δουλειά.
Όμως δράττομαι της ευκαιρίας αγαπητοί φίλοι να θέσω έναν καίριο προβληματισμό. Είδαμε και τα τελευταία γεγονότα με τη νεολαία και το συμπέρασμα είναι ένα. Όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, υπάρχει χάσμα γενεών. Όσο κι αν νοιώθουμε νέοι, απέχουμε πολύ από την τωρινή νέα γενιά. Οι έφηβοι έχουν τους δικούς τους κώδικες (κλισέ, το ξέρω). Μπορεί λοιπόν αυτές οι διαφημίσεις να θυμίζουν το "Ρέκβιεμ για ένα όνειρο" του Αρονόφσκι αλλά μην ξεχνάμε ότι έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε. Η γλώσσα αυτή τώρα πια είναι παρωχημένη. Σε μας μπορεί να αρέσει (γιατί αντιπαραβάλλουμε γελοίες ηθικοπλαστικές διαφημίσεις που βλέπαμε παλιά) αλλά δεν νομίζω ότι μπορεί να συγκινήσει ιδιαίτερα έναν έφηβο, στον οποίο και υποτίθεται ότι απευθύνεται.
@Πρωτονατόριε, συμφωνώ μαζί σου εξ αρχής. Μια διαφημιστική καμπάνια, σε οποιοδήποτε πρόβλημα και αν αφορά, αποτελεί κυρίως το ψυχολογικό άλλοθι της κοινωνίας, το "χάπι" της ότι κάτι έκανε για αυτό. Και αν το δούμε ακόμη πιο τραβηγμένα, τότε όσο πιο "πετυχημένη" είναι μια διαφημιστική εκστρατεία τόσο μεγαλύτερο είναι και αυτό το άλλοθι. Αφού δεν μπορεί δηλαδή (και κυρίως δεν θέλεί) να το εξαλείψει, ρίχνει στάχτη στα μάτια. Είτε αυτό είναι διαφημίσεις, είτε είναι έρανοι, είτε η Unisef, είτε τηλεμαραθώνιοι αγάπης, είτε η greenpeace...
Τώρα για την επικοινωνιακή γλώσσα που λές ναι, δυστυχώς, η πραγματικότητα που οι νέοι πια από πολύ νωρίς γνωρίζουν είναι πολύ πιο μακριά από την όποια σκηνοθετική μυθοπλασία μιας διαφήμισης με αποτέλεσμα να μην τους συγκινεί και να μην τους αγγίζει. Μάλλον θα συμφωνήσω μαζί σου πως χρειάζονται να "ευφερεθούν" νέοι κώδικες.
Ή τελικά να αποδεχτούμε ότι η πραγματικότητα έχει γίνει τόσο σκληρή και απτή σε όλους που δεν μπορεί πια να την φτάσει καμιά σκηνοθετική προσέγγιση.
Δημοσίευση σχολίου