Ενδιαφέρον πειραματικό, αρκετά ιδιαίτερο φιλμάκι.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα short film. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα short film. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2008
Παρασκευή 29 Αυγούστου 2008
Τρίτη 26 Αυγούστου 2008
#213. Rubber Johnny
Ένα μεταλλαγμένο παιδί είναι έγκλειστο σε ένα υπόγειο και η μόνη του διασκέδαση είναι να παίζει με το ελαστικό του σώμα.
Μια 6-λεπτη πειραματική ταινία του Chris Cunningham, κατά πολλούς (και κατ'εμέ) η καλύτερή του. Πρωταγωνιστεί ο ίδιος. 2005.
Η μουσική, τι άλλο; Aphex Twin φυσικά!
Μια 6-λεπτη πειραματική ταινία του Chris Cunningham, κατά πολλούς (και κατ'εμέ) η καλύτερή του. Πρωταγωνιστεί ο ίδιος. 2005.
Η μουσική, τι άλλο; Aphex Twin φυσικά!
Ετικέτες
Πρωτονοτάριος,
animation,
avant-garde,
experiment,
music,
obsessions,
pets,
short film
Τρίτη 12 Αυγούστου 2008
Δευτέρα 28 Ιουλίου 2008
Σάββατο 7 Ιουνίου 2008
# 156. Sili (The Slap) - Ehsan Amani (2008).
Αυτή η Ιρανική ταινία μικρού μήκους είναι καταπληκτική. Απλό αλλά έξυπνο σενάριο. Συμμετείχε στο Pangea Day που έγινε 10 Μαΐου 2008 (έχει εκεί και διάφορα άλλα ωραία βιντεάκια).
"Ehsan Amani was born in 1948. For many years he worked in advertising, and acted in feature films such as Crimson Gold, Abadan, and Kandelus Gardens. He directs short films and documentaries."
"Ehsan Amani was born in 1948. For many years he worked in advertising, and acted in feature films such as Crimson Gold, Abadan, and Kandelus Gardens. He directs short films and documentaries."
http://www.pangeaday.org/filmDetail.php?id=13
Πέμπτη 22 Μαΐου 2008
#134. Still Life
Και μια και ξεκίνησε η φάση με τα θρίλλερ,
ένα πολυβραβευμένο ανεξάρτητο μικρό από τον Καναδά.
Σκηνοθεσία Jon Knautz
ένα πολυβραβευμένο ανεξάρτητο μικρό από τον Καναδά.
Σκηνοθεσία Jon Knautz
Ετικέτες
Πρωτονοτάριος,
short film,
thriller
Τρίτη 13 Μαΐου 2008
dramatic r.e.m.
Αγαπητοί φίλοι,
είχα δώσει λόγο στον εαυτό μου ότι δεν θα καταχραστώ το blog για να προβάλλω δικιές μου ταινίες, και μέχρι στιγμής τον κράτησα.
Όμως η καινούργια μου ταινία που λαμβάνει μέρος στο ψηφιακό φεστιβάλ DiBa Express Online στη Βαρκελώνη, χρειάζεται την ψήφο σας.
Το στοίχημα ήταν να κάνουμε μια ταινία 3 λεπτών σε 10 μέρες με θέμα "Όνειρο"
Ανάμεσα στις 74 συμμετοχές είναι η μόνη Ελληνική!

a dramatic movie by
ioannis protonotarios
starring
danis karaisaridis
music by
chapter24
&
etostone
Δείτε την ταινία και αν θέλετε ψηφίστε την.
Απλά πατήστε το vote κάτω δεξιά.
(Έχω διορθώσει και τις αναλογίες γιατί κανονικά είναι 16:9 και μου την κάνανε 4:3)
ΨΗΦΙΣΤΕ ΕΔΩ:
http://www.dibaexpressonline.es/films.html?film=136086
Αν είστε ζευγάρι ή οικογένεια και θέλετε να ψηφίσετε κι άλλη φορά, κλείστε το παράθυρο, και ξανανοίξτε το. Μπορείτε να βάλετε την ταινία στα αγαπημένα για ευκολία.
είχα δώσει λόγο στον εαυτό μου ότι δεν θα καταχραστώ το blog για να προβάλλω δικιές μου ταινίες, και μέχρι στιγμής τον κράτησα.
Όμως η καινούργια μου ταινία που λαμβάνει μέρος στο ψηφιακό φεστιβάλ DiBa Express Online στη Βαρκελώνη, χρειάζεται την ψήφο σας.
Το στοίχημα ήταν να κάνουμε μια ταινία 3 λεπτών σε 10 μέρες με θέμα "Όνειρο"
Ανάμεσα στις 74 συμμετοχές είναι η μόνη Ελληνική!
a dramatic movie by
ioannis protonotarios
starring
danis karaisaridis
music by
chapter24
&
etostone
Δείτε την ταινία και αν θέλετε ψηφίστε την.
Απλά πατήστε το vote κάτω δεξιά.
(Έχω διορθώσει και τις αναλογίες γιατί κανονικά είναι 16:9 και μου την κάνανε 4:3)
ΨΗΦΙΣΤΕ ΕΔΩ:
http://www.dibaexpressonline.es/films.html?film=136086
Αν είστε ζευγάρι ή οικογένεια και θέλετε να ψηφίσετε κι άλλη φορά, κλείστε το παράθυρο, και ξανανοίξτε το. Μπορείτε να βάλετε την ταινία στα αγαπημένα για ευκολία.
Δευτέρα 12 Μαΐου 2008
Πέμπτη 1 Μαΐου 2008
#109. 10 minutes
10 minutes by Ahmed Imamovic. 1994. Sarajevo, Bosnia and Rome, Italy. How many different things can happen for only 10 Minutes. The film won the award for the best European short film in 2002.
Σάββατο 12 Απριλίου 2008
Σάββατο 22 Μαρτίου 2008
Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2008
Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2008
#54. "Schwarzfahrer" - Black Rider (1993) του Γερμανού Pepe Danquart.
Δείτε την παρακάτω εξαιρετική ταινία μικρού μήκους "Schwarzfahrer" (μεταφράζεται ως Black Rider) του Γερμανού σκηνοθέτη Pepe Danquart. Η ταινία αυτή βραβεύτηκε με το Oscar καλύτερης ταινίας μικρού μήκους το 1993 της οποίας το σενάριο βασίζεται σε αστικό μύθο.
Η ταινία έχει πολύ ωραία φωτογραφία (όχι επειδή είναι ασπρόμαυρη ;-)) και κλασσική αφήγηση. Μου αρέσει πολύ το δέσιμο των πλάνων της ταινίας. Ακόμη περισσότερο μου αρέσει η παρουσίαση της ψυχολογίας των ηρώων μέσω των κοντινών πλάνων που επιλέγει ο σκηνοθέτης.
Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2008
#42. Guy Maddin, ένας σκηνοθέτης από άλλον κόσμο
Ιδού το αφιέρωμα που είχα υποσχεθεί
Ο Guy Maddin είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση. Μέχρι τα 35 του έκανε διάφορες δουλειές (όπως προπονητής ομάδας χόκεϊ). Ξαφνικά αποφασίζει να γίνει σκηνοθέτης. Χωρίς να έχει σπουδάσει τίποτα, όλη του τη γνώση την απέκτησε απλά βλέποντας ταινίες. Στα 45 του τον ανακαλύπτουν και ξαφνικά όλοι μιλάνε γι'αυτόν. Στην Ελλάδα έγινε γνωστός με την ταινία του "Η πιο λυπητερή μουσική του κόσμου" που πρωταγωνιστούσε η Ιζαμπέλλα Ροσελίνι. Από το 2007 διδάσκει στο πανεπιστήμιο.
Ο Maddin χαρακτηρίζεται από μια μεγάλη αγάπη για τα πρώτα στάδια του κινηματογράφου, και κυρίως το βωβό. Μάλιστα πολλές από τις ταινίες τις γυρίζει με μηχανήματα και φιλμ 50 έως 100 χρονών παλιά, τα οποία βρίσκει σε δημοπρασίες στο e-bay και τα εμφανίζει μόνος του. Αυτά σε συνδυασμό με μια μετα-μοντέρνα αισθητική είναι που δίνουν στο Maddin το χαρακτηριστικό και μοναδικό του ύφος.
Παραθέτω 4 από τις αγαπημένες μου ταινίες του μικρού μήκους. Αν σας αρέσουν, να πάτε οπωσδήποτε στο βιντεοκλάμπ και να βρείτε την "πιο λυπητερή μουσική του κόσμου".
Sombra Dolorosa (2004)
Κατά πολλούς η καλύτερη ταινία μικρού μήκους του Maddin
The Heart of the World (2000)
Πολλές αναφορές στο Σοβιετικό μοντάζ και το Γερμανικό Εξπρεσσιονισμό του 1920
Sissy Boy Slap Party (1995)
Γκέι σάτιρα; ή κάτι παραπάνω;
Odilon Redon or The Eye Like a Strange Balloon Mounts Toward Infinity (1995)
Ο Guy Maddin είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση. Μέχρι τα 35 του έκανε διάφορες δουλειές (όπως προπονητής ομάδας χόκεϊ). Ξαφνικά αποφασίζει να γίνει σκηνοθέτης. Χωρίς να έχει σπουδάσει τίποτα, όλη του τη γνώση την απέκτησε απλά βλέποντας ταινίες. Στα 45 του τον ανακαλύπτουν και ξαφνικά όλοι μιλάνε γι'αυτόν. Στην Ελλάδα έγινε γνωστός με την ταινία του "Η πιο λυπητερή μουσική του κόσμου" που πρωταγωνιστούσε η Ιζαμπέλλα Ροσελίνι. Από το 2007 διδάσκει στο πανεπιστήμιο.
Ο Maddin χαρακτηρίζεται από μια μεγάλη αγάπη για τα πρώτα στάδια του κινηματογράφου, και κυρίως το βωβό. Μάλιστα πολλές από τις ταινίες τις γυρίζει με μηχανήματα και φιλμ 50 έως 100 χρονών παλιά, τα οποία βρίσκει σε δημοπρασίες στο e-bay και τα εμφανίζει μόνος του. Αυτά σε συνδυασμό με μια μετα-μοντέρνα αισθητική είναι που δίνουν στο Maddin το χαρακτηριστικό και μοναδικό του ύφος.
Παραθέτω 4 από τις αγαπημένες μου ταινίες του μικρού μήκους. Αν σας αρέσουν, να πάτε οπωσδήποτε στο βιντεοκλάμπ και να βρείτε την "πιο λυπητερή μουσική του κόσμου".
Sombra Dolorosa (2004)
Κατά πολλούς η καλύτερη ταινία μικρού μήκους του Maddin
The Heart of the World (2000)
Πολλές αναφορές στο Σοβιετικό μοντάζ και το Γερμανικό Εξπρεσσιονισμό του 1920
Sissy Boy Slap Party (1995)
Γκέι σάτιρα; ή κάτι παραπάνω;
Odilon Redon or The Eye Like a Strange Balloon Mounts Toward Infinity (1995)
Η ταινία είναι εμπνευσμένη από τον ομώνυμο πίνακα του Odilon Redon:"Το Μάτι ως Παράξενο Αερόστατο Αναρριχάται Προς την Αιωνιότητα" (1882) που βρίσκεται στο ΜΟΜΑ της Νέας Υόρκης, ο οποίος με τη σειρά του είναι επηρεασμένος από ένα ποίημα του Edgar Allan Poe.
Νομίζω ότι ο Odilon Redon είναι ένας από τους μεγαλύτερους και πιο παρεξηγημένους ζωγράφους.
Η συγκεκριμένη ταινία είναι για μένα το μεγάλο αριστούργημα του Maddin!
Ετικέτες
Πρωτονοτάριος,
avant-garde,
short film
Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2008
#07. STUFF
Αγαπημένος μου κιθαρίστας είναι ο John Frusciante που έγινε γνωστός μέσα απ' το συγκρότημα Red Hot Chili Peppers. Μετά την τεράστια επιτυχία του album "blood sugar sex magik" (1991) που τους καθιέρωσε στο μουσικό στερέωμα, ο Frusciante μη όντας σε θέση να διαχειριστεί την φήμη και την δόξα του συγκροτήματος άρχισε συστηματικά την χρήση ναρκωτικών ουσιών. Ηρωίνη, μαριχουάνα και αλκοόλ είχαν μπει στο καθημερινό του πρόγραμμα ώσπου έφτασε σε σημείο να γίνει νευρωτικός, άκουγε φωνές μέσα στο κεφάλι του και η σχέση του με τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος σχεδόν διακόπηκε. Έφυγε από την μπάντα εν μέσω μιας περιοδείας στην Ιαπωνία αφήνοντάς τους όλους ξεκρέμαστους. Μέσα σε 2 χρόνια ο Frusciante είχε πλέον γίνει ένας ζωντανός νεκρός σε ηλικία μόλις 24 ετών. Συνέχισε μεν να γράφει μουσική και ποιήματα, να ζωγραφίζει, να τραγουδάει και να χορεύει, όμως η δημιουργικότητά του είχε πλέον περάσει σε ένα άλλο, εντελώς σκοτεινό και νεκρικό επίπεδο.
Ένας από τους ανθρώπους που τον βοήθησαν να ξεφύγει από τα ναρκωτικά στηρίζοντάς τον και οικονομικά ήταν ο τότε ανερχόμενος ηθοποιός και φίλος του Frusciante, Johnny Depp. Σε μια σκηνοθετική του απόπειρα ο Depp χρησιμοποίησε τον Frusciante και το σπίτι του στο Hollywood Hills σαν θέμα για το project του προκύπτοντας η ταινία μικρού μήκους "STUFF" (1993), όπου φαίνεται η πλήρης αποτελμάτωση ενός μαγικού μουσικού-καλλιτέχνη με την πιο βαθειά σημασία του νοήματος...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)